Mineralen, water en bodem

Mineralen worden vaak overschat of juist over het hoofd gezien — en niet alleen het voer telt, ook het water en de bodem. Een paar inzichten.

De meeste paarden krijgen te véél ijzer binnen, niet te weinig

Paarden op ruwvoer in Europa hebben zelden een ijzertekort — gras en hooi leveren meestal meerdere keren de behoefte. Het vaker voorkomende probleem is een teveel aan ijzer, dat concurreert met koper en zink en tekorten aan die mineralen kan veroorzaken. Routinematige ijzersupplementen zijn vrijwel nooit gerechtvaardigd.

Nederlandse en Belgische bodems behoren tot de meest seleniumarme van Europa

Paarden die uitsluitend op lokaal geteeld ruwvoer staan in Nederland en België hebben zeer waarschijnlijk een seleniumtekort tenzij het wordt aangevuld. Hier is seleniumsuppletie eerder de norm dan de uitzondering — maar het moet nog steeds met een test worden bevestigd, want selenium heeft een smalle veiligheidsmarge.

Supplementen stapelen is de gebruikelijke route naar een selenium-overdosis

Selenium heeft de smalste veiligheidsmarge van alle sporenmineralen bij het paard. De meest voorkomende manier waarop paarden worden overgesupplementeerd is door meerdere producten tegelijk te geven — elk op zich veilig, maar samen over de grens. Tel selenium altijd op over alles in de bak.

Sulfaatrijk grondwater kan koper ongemerkt vastleggen

In delen van Nederland en België is het grondwater rijk aan sulfaat. In de darm vormt dit verbindingen die koper stevig en blijvend binden, zodat een paard met ogenschijnlijk voldoende koper toch functioneel deficiënt kan zijn. De waterchemie telt net zo goed als het voeretiket.

IJzer in bronwater kan een kopertekort veroorzaken

Veel locaties met een eigen bron hebben ijzerrijk water. IJzer en koper concurreren om dezelfde opnameroute, dus veel ijzer in het water kan verschijnselen van kopertekort geven, zelfs als koper op papier voldoende lijkt. Het loont om het ijzergehalte van het water te meten voordat u koperbeslissingen neemt.

Kelp en zeewier zijn een reëel risico op jodium-overdosering

Supplementen op basis van zeewier kunnen enorme hoeveelheden jodium bevatten — soms 600–1000 mg per 100 g. Bij drachtige merries ligt de drempel voor schade aan de schildklier van het veulen op slechts 25 mg totale jodium per dag, en de gevolgen voor het veulen zijn ernstig en blijvend. 'Natuurlijk' betekent niet 'veilig in elke hoeveelheid'.

Voorjaarsgras kan de opname van magnesium blokkeren

Snelgroeiend voorjaarsgras is vaak zeer rijk aan kalium, dat concurreert met magnesium om de opname. Lacterende merries lopen het meeste risico, omdat hun magnesiumbehoefte piekt op precies het moment dat dit effect het sterkst is.

Magnesium verhelpt insulineresistentie bij paarden niet

Magnesium wordt vaak aanbevolen voor metabole paarden op basis van humaan onderzoek. Bij paarden is er geen peer-reviewed bewijs dat het de insulinegevoeligheid verbetert — de humane bevinding gaat simpelweg niet over.

Dit is algemene informatie. Het vervangt niet het individuele voedingsplan dat uw EVN-dierenarts voor uw paard opstelt na beoordeling.